çamura mektup

Sınırındayım sanırım sana dokunmadan yaşayabilmenin.Ellerimi başka hiçbir şey için kımıldatmak istemiyorum şu an.Tek tek sevdiğim tuşlara bile dokunmak zor ilk defa.Sana yakın olduğum kadar yakın değilim hiç kimseye,hiçbir şeye...Müzik...Hala platonik bir aşk gibi...Aşk..Çok güçlü bir aşk.Ama hala aramızda mesafeler var..Hala birbirimizde gidemediğimiz yerler..Hala yanında olamadığım bir 'ben'...Zamana ihtiyaç var biliyorum.
Tanıdıklığa değil,yerleşikliğinden gelen bir uzvuma özlem şuan duyduğum.Başka şeyler deniyorum.Boyalar mesela,harfler mesela,notalar mesela,dans mesela,aşk mesela...Göğsümde sıkışıp kalan o nefesi alabilmek için...Başka şeyler deniyorum.Ama hiçbiri şu anda seninle gittiğim yerlere gidebilmemi sağlayamıyor.Sanki tekerlekleri patlak,benzinleri yetersiz...Oysaki ben senin bir kere bile beni yarı yolda bıraktığını hatırlamıyorum.Sana bulanmak ,içinde kaybolmak,kendimi bulamayacak kadar sen olmak istiyorum..Hiç bir duygu değil,hiç bir sıfat değil,hiç bir isim değil bu defa...Sadece sen olmak istiyorum.